Pertempuran di Iran dan gangguan di Selat Hormuz telah mengetatkan pasaran minyak, dengan tumpuan beralih kepada laporan bulanan akan datang daripada IEA, EIA dan OPEC. Laporan ini dijangka menumpukan pada keadaan stok (simpanan minyak sedia ada). Kelumpuhan penghantaran yang berpanjangan dijangka meningkatkan risiko gangguan bekalan kerana rantau ini mempunyai pilihan laluan alternatif yang terhad serta kapasiti simpanan yang kecil. IEA menganggarkan kapasiti laluan pintas minyak mentah melalui saluran paip pada 3.5 hingga 5.5 juta tong sehari (kapasiti untuk mengalihkan aliran minyak tanpa melalui laut).

Gangguan Pasaran Dan Isyarat Harga

Gangguan laluan bekalan melalui Selat Hormuz telah menaikkan harga minyak dan meluaskan jurang harga antara gred minyak mentah (jenis/kualiti minyak), produk minyak dan tarikh penghantaran. Pada satu ketika, jurang Brent–WTI melebar kepada USD 9 setong (perbezaan harga antara penanda aras global Brent dan penanda aras AS WTI). Jurang masa (time spreads) untuk minyak mentah dan gasoil juga melebar, iaitu perbezaan harga antara kontrak hadapan (forward contracts) bagi bulan penghantaran berbeza. Jurang antara dua kontrak hadapan Brent terdekat mencecah USD 4.5 setong. Sejak bermulanya perang di Iran, harga minyak meningkat kira-kira 20%. Kerajaan AS sedang mempertimbangkan langkah untuk mengekang kenaikan ini. Kami melihat perang di Iran sebagai faktor utama yang menggerakkan pasaran tenaga. Lonjakan segera 20% pada harga minyak ialah isyarat jelas kejutan bekalan yang serius (gangguan mendadak yang mengurangkan bekalan). Tumpuan kami dalam beberapa minggu akan datang ialah berapa lama gangguan ini berlarutan dan bagaimana inventori (stok simpanan) bertindak balas.

Fokus Dagangan Dan Pengurusan Risiko

Selat Hormuz, yang dilalui hampir 17 juta tong minyak setiap hari, kekal sebagai titik sempit kritikal (laluan sempit yang jika terganggu, aliran bekalan mudah tersangkut). Gangguan ini lebih menjejaskan minyak mentah antarabangsa, sebab itu Brent melonjak kepada premium USD 9 berbanding WTI (Brent lebih mahal). Jurang geografi ini ialah peluang dagangan penting, namun perlu memantau tanda-tanda jurang mengecil apabila pilihan laluan alternatif dicuba. Kekurangan bekalan fizikal yang ketara mencetuskan “backwardation” yang curam, iaitu keadaan apabila harga kontrak bulan terdekat lebih tinggi daripada bulan seterusnya. Kontrak Brent bulan hadapan didagangkan USD 4.50 lebih tinggi daripada kontrak seterusnya. Situasi ini, seperti kekurangan ketara pada 2022, menunjukkan perebutan bekalan segera (prompt barrels: minyak untuk penghantaran segera). Laporan inventori daripada IEA dan EIA akan menjadi penentu; jika penyusutan stok (draw: stok turun) lebih besar daripada jangkaan, jurang ini boleh melebar lagi. Risiko utama kepada kenaikan harga berterusan ialah campur tangan Amerika Syarikat. Kita mengingat pelepasan besar 180 juta tong daripada Rizab Petroleum Strategik (Strategic Petroleum Reserve: simpanan minyak kecemasan negara) pada 2022, yang membuktikan mereka ada alat kuat untuk menyejukkan pasaran. Ancaman tindakan serupa menuntut sikap berhati-hati daripada mengekalkan posisi terlalu optimis (bullish: menjangka harga naik) secara berlebihan. Dalam ketidaktentuan tinggi, strategi derivatif (instrumen kewangan berasaskan harga aset seperti kontrak niaga hadapan dan opsyen) perlu menumpu pada turun naik (volatility: kadar perubahan harga yang besar) dan jurang yang melebar. Berdagang jurang Brent–WTI atau menggunakan opsyen (options: kontrak yang memberi hak, bukan kewajipan, untuk membeli/menjual pada harga tertentu) untuk mengambil posisi pada jurang masa mungkin memberi pulangan lebih baik mengikut risiko berbanding sekadar meneka arah harga. Menggunakan opsyen untuk menetapkan had risiko adalah penting, terutama menjelang laporan inventori utama atau pengumuman kerajaan AS.

Mula berdagang sekarang – Klik di sini untuk membuat akaun sebenar VT Markets