Ahli ekonomi Bank Negara Kanada (National Bank of Canada) Warren Lovely, Stéfane Marion dan Matthieu Arseneau berkata Bank of Canada (BoC) wajar menerbitkan unjuran kadar pengangguran yang dinyatakan secara jelas dalam Laporan Dasar Monetari (Monetary Policy Report) suku tahunannya. Mereka membingkaikan langkah itu sebagai ukuran teras bagi “kelonggaran” pasaran buruh yang akan diletakkan seiring dengan unjuran Indeks Harga Pengguna (CPI) dan Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) bank pusat tersebut, sambil menegaskan bank pusat setara, institusi antarabangsa dan ahli ekonomi sektor swasta lazimnya menyediakan unjuran sedemikian.
Nota itu berhujah bahawa memasukkan satu indikator pasaran buruh akan selari dengan mandat BoC dan objektif pekerjaan mampan maksimum (maximum sustainable employment) yang diketengahkan sejak 2021, di samping mencerminkan teori standard yang mengaitkan inflasi dan pengangguran. Ia turut menyatakan BoC adalah pengecualian kerana tidak menyediakan panduan pasaran buruh, dan menggesa peralihan penekanan daripada jurang keluaran (output gap) kepada kelonggaran pasaran buruh, tanpa mengubah mandat dasar monetari secara formal.
Data Pasaran Buruh sebagai Pemacu Utama Dasar
Kami melihat seruan yang semakin meningkat supaya BoC meramal kadar pengangguran secara formal, sekali gus mengalihkan tumpuan daripada jurang keluaran yang lebih abstrak. Ini mencadangkan data pasaran buruh akan menjadi pemacu yang lebih kritikal bagi keputusan dasar monetari dalam tempoh terdekat. Justeru, pedagang perlu bersedia menghadapi volatiliti yang lebih tinggi sekitar penerbitan data ini.
Tinjauan Tenaga Buruh terkini daripada Statistik Kanada, yang diterbitkan Jumaat lalu, menunjukkan kadar pengangguran meningkat kepada 5.9% pada Mei 2026. Dengan inflasi masih berlegar pada 2.5%, ini mewujudkan percanggahan jelas bagi langkah BoC seterusnya. Perbezaan antara pasaran buruh yang semakin lemah dan inflasi yang kekal degil inilah yang mewujudkan peluang dagangan.
Implikasi Dagangan daripada Pasaran Buruh yang Lemah
Kami mengambil posisi bahawa sebarang kelemahan akan datang dalam data pekerjaan akan diterjemahkan secara langsung kepada penilaian semula yang lebih dovish bagi laluan kadar faedah. Pasaran niaga hadapan CORRA kini sudah mengambil kira kebarangkalian 40% bagi pemotongan kadar menjelang suku keempat, dan laporan pekerjaan Jun yang lemah boleh dengan mudah menaikkannya melebihi 60%. Secara sejarah, ketika kitaran pelonggaran 2015, BoC menamakan penggunaan tenaga kerja yang tidak sepenuhnya (labour market underutilization) sebagai sebab utama pemotongan kadar mengejut, walaupun inflasi hampir pada sasaran.
Memandangkan tumpuan yang meningkat ini, kami menjangkakan kenaikan ketara dalam volatiliti tersirat (implied volatility) bagi aset dolar Kanada menjelang laporan pekerjaan seterusnya pada 5 Julai. Kami melihat nilai dalam membeli opsyen yang mendapat manfaat daripada pergerakan besar dalam kadar faedah, kerana pasaran mungkin memandang rendah reaksi BoC terhadap kejutan negatif dalam pekerjaan. Strategi ini membolehkan pemodal memanfaatkan sifat “binari” penerbitan data yang bakal berlaku.
