Harga Minyak Ubah Jangkaan Inflasi
Kenaikan harga minyak menghidupkan semula kebimbangan inflasi dan memaksa pasaran menilai semula haluan bank pusat. Eropah yang bergantung kepada import tenaga bersih (lebih banyak mengimport tenaga berbanding mengeksport) berdepan risiko inflasi meningkat dan pertumbuhan terjejas; pasaran kini menilai kemungkinan sehingga dua kenaikan kadar faedah ECB sebanyak 25 mata asas (basis point; 1 mata asas = 0.01%) tahun ini, berbanding jangkaan kadar kekal sehingga 2026. Di AS, jangkaan pemotongan kadar Faedah Rizab Persekutuan (Federal Reserve/Fed, bank pusat AS) berkurang apabila harga minyak menambah tekanan inflasi. Risiko stagflasi (inflasi tinggi tetapi ekonomi lemah dan pengangguran meningkat) turut disebut selepas laporan Nonfarm Payrolls (NFP; perubahan pekerjaan di luar sektor ladang) yang lebih lemah daripada jangkaan menunjukkan pengurangan pekerjaan dan kadar pengangguran lebih tinggi. Dengan kalendar data Zon Euro yang ringan, tumpuan beralih kepada data inflasi AS: CPI pada Rabu dan PCE pada Jumaat. (CPI ialah indeks harga pengguna; PCE ialah perbelanjaan penggunaan peribadi, ukuran inflasi pilihan Fed.) Fokus segera ialah turun naik yang meningkat dipacu konflik dan lonjakan minyak. Dengan niaga hadapan Brent (kontrak untuk membeli/menjual minyak pada harga ditetapkan bagi tarikh akan datang) melepasi AS$115 setong, penilaian semula risiko tenaga ini mencetuskan pergerakan besar dalam pasaran mata wang. Keadaan ini bertambah rumit dengan gangguan di Selat Hormuz, laluan sempit (chokepoint) strategik yang mengendalikan kira-kira 21% penggunaan petroleum global; sebarang berita bekalan boleh menggerakkan pasaran dengan ketara.Bank Pusat Berdepan Ujian “Tinggi Lebih Lama”
Pasaran perlu bersedia untuk ECB mengambil pendirian lebih “hawkish” (cenderung mengetatkan dasar, seperti menaikkan kadar untuk mengekang inflasi) walaupun pertumbuhan ekonomi perlahan. Kebergantungan Eropah kepada import tenaga bermakna kejutan harga minyak ini mudah diterjemah kepada inflasi lebih tinggi, seperti yang berlaku selepas 2022. Di seberang Atlantik, jangkaan pemotongan kadar Fed semakin pudar. Fed sudah pun berdepan cabaran “last mile” inflasi (fasa terakhir untuk menurunkan inflasi ke sasaran, biasanya paling sukar). Lonjakan minyak mengukuhkan naratif “higher for longer” (kadar faedah kekal tinggi untuk tempoh lebih lama), dan pasaran derivatif (instrumen kewangan yang nilainya bergantung pada aset asas) kini menolak keluar hampir semua pemotongan yang sebelum ini dijangka. Persekitaran ini sesuai untuk pedagang opsyen (opsyen ialah kontrak yang memberi hak, bukan kewajipan, untuk membeli/menjual pada harga tertentu) yang menjangka pergerakan harga besar tetapi tidak pasti arah EUR/USD. Risiko stagflasi di Eropah dan AS mewujudkan pandangan yang sukar, lalu menolak volatiliti tersirat (implied volatility; jangkaan turun naik yang tersirat dalam harga opsyen) lebih tinggi. Strategi yang untung apabila berlaku pergerakan besar, seperti long straddle atau strangle (gabungan opsyen beli dan jual untuk mengambil manfaat daripada pergerakan besar tanpa mengira arah), boleh dipertimbangkan untuk memanfaatkan ketidakpastian. Kita boleh merujuk krisis tenaga 2022 sebagai perbandingan. Ketika itu, lonjakan harga gas asli memaksa ECB menaikkan kadar dengan cepat walaupun kebimbangan kemelesetan meluas, sekali gus mencetuskan turun naik besar dalam pasangan EUR. Pasaran kini menjangkakan pendekatan serupa, apabila bank pusat perlu memilih untuk melawan inflasi walaupun menjejaskan pertumbuhan ekonomi.
Mula berdagang sekarang – Klik
